bazı şeyler için keşke deyip duruyor Connell. Keşke gitmesen, diyor Marianne’e giderken ya da; Keşke bu gece kalabilsen. Gerçekten istese, gerçekleşebileceklerini biliyor Marianne.
Sayfa 41
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
onunla yalnız kalmak, bir kapıyı açıp normal hayatı terk etmeye ve kapıyı arkasından kapatmaya benziyor.
Sayfa 16
Asırlar sonra, zamanımızda, şehirleri geceleyin nura boğan elektriğin ruhlarımızdaki karanlığı artıracağını sezemeyen bir çağın emekleme yıllarında, bu çizgi, varış değil, kalkış noktasını buluyor.
İki tarafta da arzuyu gurura hesap vermeğe çağıran iç muhasebe
anları olmasaydı, kendi kendini yiyen aşkın işkenceleri ne kadar
azalırdı.
Evvelâ küçük bir aralık. Onun eli, bileği ve mavi robunun kolu. Mıhlanmışımdır. Vücudu benim görüş sahama dahil mekânın içinde bütünleşince, hâdisenin içindeki azametini ona sezdirip gururunu azdırmamak için, ruhumun kepenklerini indiririm: Önüme bakarım. Ancak yaklaştığı zaman gözlerimi kaldırırım.