Güldere Demir

Bedenin değil, kafan hasta. Düşünme makinende bir sorun var.
Reklam
Şimdiki zamanı çalınmış bir kuşağın gelecek zaman kiplerinden merhamet dilenişi ortada olan
Yaşam, kimsenin üstlenemediği bildiriler gibi sokaklara saçılıyor.
O, herkesin kralı oynama hırsından geberdiği bir zamanda, kendi isteğiyle soytarıyı oynuyordu. Herkes oyunda daha büyük rol oynama çabasını gösterip Tanrı'yı oynamaya kalkıyordu hatta. Tanrı'yı oynamak! Ellerine geçirdikleri her imkânı, her mülkiyeti sahiplenme duygusuyla otorite aracı olarak kullanma duygusu bu. Hükmetmek, karar vermek, geleceği belirleme gücünü elinde tutmak. Insanlara iş ve rızık verdiğine inanmak, insanları sınıflamak sonra. Cenneti ve cehennemi pay etmek. Bütün bunlar düpedüz Tanrı'yı oynamak değil de nedir? Zavallı insan bu kez zor bir oyun seçti ve acı duyacak...
Git ve kaybet her şeyini kalabalığın içinde. Belki en iyisi bu. Kendini gizle. Benliğin yok olsun kaldırımlarda. Herkes için en iyisi bu...
Reklam