Uyumadığım gecelerin sabahında gözaltlarımdan mor çocuklar doğardı.mor çocuklarıma ninni söylerdi sabah ezanları.fırtınada ters çevrilen şemsiyelere benzerdi,duaya açılan avuçlarım.avuçlarıma kar yağardı kimi zaman tipi.kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım! Bir kaç kış geçti polyanna ben hep mahzun kaldım...