varolmayan
@Gulrolei
Asırlardır süregelen bir varoluş sancısı içerisindeyim.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Bir ölü gördüğümde, ölümü, bir gidiş anına benzetirim. Ceset ise, üzerimizden çıkardığımız giysileri hatırlatır. İçimizden biri çekip gitmiş, hem de o benzersiz, biricik giysisini yanına almadan.
-her gün, ölümle hesaplaştıktan sonra, cama, kaçınılmazlığın tozuna adımı büyük harflerle yazarak imzamı atıyorum.
Ölümle mi atıyorum imzamı? Hayır, ölümle bile değil. Benim gibi biri ölmez: biter, solar, bitkisel hayata girer. Bulunduğunuz yer varlığını sizsiz sürdürür, geçtiğiniz sokak görülmez olduğunuz halde yaşar, içinde yaşadığınız ev, siz olmayan sizi barındırır. Hepsi budur ve biz buna hiçlik deriz...
Biz ki hem hayatın, hem de gerçeğin içinde biten otlarız, biz ki camların hem içinde hem dışında biriken tozlarız...
varolmayan
, bir kitap okuduPuan vermedi·176 syf.·
Beğendi
·1 saatte okudu
·Okunma: 09 Ocak 2019 15:12
·2019 1. kitabı
“Birden yapayalnız kalıyorum dünyada. Manevi bir çatının tepesinde seyrediyorum bütün bunları. Dünyada yalnızım. Görmek, uzakta olmaktır. Açıkça görmek, durmaktır. Tahlil etmek, yabancılaşmaktır. İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. Etrafımda havadan başka şey yok. Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum.”