varolmayan
@Gulrolei
Asırlardır süregelen bir varoluş sancısı içerisindeyim.
Şu anda okuduğu kitap
Viyolonsel1000Kitap
İşte bu genç adam, sağlığında dinletemediği parçayı karısının ruhuna duyurabilmek için, bu mezarın başında, senelerden beri viyolonselini çalar..
Reklam
Bir şiir derledim de bir yaşamın ardından,
Ne yazdıranını ne yazanını sordular.
Kalanın gidenine,gidenin kalanından
Ödeyenini değil, kazananını sordular.
Mektubundaki " Beni istediğim kadar sevmezsen ölürüm " cümlesini belki elli defa okudum. Ah Aliye, seni isteyebileceğinden çok seveceğim.
Düşün ki 6 milyar insan var dünyada. Peki bana ne gerek var? Gerek yok. Bana gerek yok. Tamam o zaman, tamam. Bırakın beni öleyim. Nasıl olsa unutuluruz be. Ne mühendisler, ne doktorlar unutulmuş. Bir Ayşegül üzülür, bir de Sinan. Ama o da ertesi gün unutur. Çocuk ne de olsa. Ayşegül ağlar. Çok ağlar, sonra daha çok ağlar. Ama sonra unutur. Hepimiz unutulmak için yaratılmadık mı?
Siz, siz yine de beni hemen unutmayın be. Arada bir resmime falan bakın. Söylediğim havalı sözleri bir kenara not edin. Ben unutulacak adam mıyım be!
