İnsanın ruhu ilk defa iyi şeyler hissettiğinde, o iyi hisleri kaybetmenin korkusunu yaşamaya başlardı. Ruhum öyle yorulmuştu ki kötü hissetmekten, ilk defa iyi hissettiğinde buram buram, "Bu hisleri kaybedemeyiz İzmir!" korkusunu bağırıyordu içimde. Haklıydı ben iyi hissetmeyi hak ediyordum. Ruhuma bunu boruçluydum.