Gülşah
@Gulsahinguncesi
Beni İnstagram ve TikTok'ta gulsahinguncesi adı ile bulabilirsiniz.
Aynı isimli youtube kanalımdan öneriler;
Bitmeden Bırakamayacağınız 11 Kitap Önerisi!
youtu.be/WSg06gIIC80
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir tutkuya ihtiyacım vardı, yarattım. Ama tutku acıya götürüyor insanı ya da acıyı insana getiriyor. İnsanın acısı mı tutkusundan doğuyor, tutkusu mu acısından bilmiyorum. Onu çok özlüyorum.
Bu kitap hakkında hissettiklerimi özetleyen cümle ne olurdu diye düşündüm de;
kısaca "Canımı acıttı." diyebilirim.
Öfkelendim, üzüldüm, söylendim ama en nihayetinde gerçekten canımı acıttı.
Çünkü döneme has küçük detayları kaldırınca görüyorsunuz ki kadının toplumdaki yeri çok da değişmemiş aslında.
Şu an bazı şeyler bu kadar "acımasız değilmiş gibi görünsede" birçok şey şekil değiştirerek devam ediyor. Hatta kötüye giden şeyler bile var...
Evli çiftimiz Mazhar ve Nazan'ın başı Mazhar'ın annesi Hatice ile dertte.
Hatice; manipülatif, çıkarcı, ahlaksız, kendini doğurduğu çocuğun sahibi sanan, (çünkü karakterimiz en az 100 kere ben onu 9 ay karnımda taşıdım diyor.) çocuğunun bireyliğini asla kabul edememiş bencil bir kadın.
Mazhar ise; annesinin etrafına oluşturduğu çemberin dışına çıkamayan, kararlarındaki özgünlüğü tamamen yitirmiş biri. Ama aynı zamanda soyuna da çekmiş. Onun da sebebini okuyup görmeniz gerekiyor.
Nazan da olağanca saflığıyla kitabın içinde oradan oraya sürükleniyor. Ve tam anlamıyla onu kitaptan söküp almak istedim. Çünkü biraz Yeşilçam filmi izlediyseniz nasıl biteceğini tahmin etmemeniz imkansız. Nitekim yanılmadım da
Okuduğuma asla pişman değilim.
Bir amacı olan, toplumsal olayları dert edinen, ders niteliğinde yazılmış kitapları okumayı seviyorum.
Sizi çileden çıkaracak ama Orhan Kemal'in müthiş öyküleme yeteneği ile çizdiği bu Türkiye portresinin de size güzel bir okuma deneyimi sunacağına eminim. En azından benim için öyle oldu.
Uzun zamandır ana karakterinden bu kadar nefret ettiğim, hiçbir şekilde empati kuramadığım bir kitap okudum mu inanın hatırlamıyorum.
Dur artık kadın dur!!! diyorsunuz ama durmuyor. Bir noktada dıracak mı? Onu da okuyup görmeniz gerekiyor.
Bilmeyenler için konudan bahsedeyim;
June Hayward ve Athena Liu kitapları yayımlanmış iki arkadaş. Çinli-Amerikalı Athena'nın kitapları çok satanlar listesinden asla inmiyor, çok haneli rakamlara film anlaşmaları yapıyor.
Beyaz Amerikalı olan June ise kitabını zar zor bastırabilmiş. Ve Athena'yı içten içe kıskanıyor.
Bu ikili Athena'nın Netflix anlaşmasını kutlarken popüler yazarımız talihsiz bir kazada ölüyor.
Ve o gece yanındaki tek kişi June ise Athena'nın evinden ayrılırken onun yeni kitabının taslaklarını da alıveriyor...
Ana konunun bir kısmı intihal bir kısmını da ırkçılık oluşturuyor. Çünkü çaldığı notlardaki kitap; 1.Dünya Savaşı'nda Çinli işçi taburları ile ilgili. Ve kitabın (yeni) yazarı Beyaz Amerikalı June.
Bu da sahip olmadığın kültürün ve deneyimin yazarı olmanın meşruluğunu sorguluyor ve sorgulatıyor.
R.F. Kuang'ın da Asyalı yazarların sadece kendi kültürleri üzerinden yazması gerektiğinin düşünüldüğünü, diğer konuların Beyaz Amerikalılara bırakılmasının istendiğini söyleyip sektörü defalarca eleştirmişti.
Bu kitapla bunu yazılı hale getirdi ve ters köşe ile Beyaz Amerikalı bir kadının Asyalı yazarlardan beklenen bir konuya sahip çıkıp popüler olmasını anlattı.
Kendi adıma R.F. Kuang'a hayranlığımı artıran bir okuma oldu. Her anlamda kitabı çok sevdim ve bence Kuang'ın tam da istediği gibi kitapta eleştirilen her şeyden nefret ettim. Kitabın hiciv yönü o kadar yüksek ki istemesenizde sizi de peşinden sürüklüyor.
June Hayward; kesinlikle iğrenç bir kadın ve ruhsal problemlerinin içinde boğulsun istiyorum.
Ahlak
