Ey ıhlamurların çınarlarla söyleştiği bahçe
Geç okudum yapraklarının açık defterlerini
Senin bağışınmış gövdemde çiçeklenen hayat
Senmişsin sonsuzluğu gönlümden taşıran aşk.
Yüzüm bir gelecek atlası. Başım önde dönüyorum bütün yürüyüşlerden. mavilik yitirdi hükmünü. Ipi kopmuş bir Boncuğum Senden Sonra. Bedeni olmayan bir zaman, odalarda. Canım ne kadar acıyorsa sözüm o kadar üşüyor.