Hepimiz bir şeyler yüzünden kırıldık, döküldük, bozuldu ya da parçalandık. Hepimiz birilerini incittik ve incindik. Aynı ölçüde yenik olmasakta hepimiz yenik olma durumunu paylaşıyoruz.
Bizler kırık kemiklerin oluşturduğu vücutları. Kırık, yenik olmanın bizi insan yapan şey olduğunu sanırım her zaman biliyordum ama asla tam olarak anlayamamıştım. Hepimizin nedenleri var. Bazen yaptığımız seçimler bizi parçalıyor, bazen asla seçmeyeceğimiz şeyler yüzünden parçalanıyoruz. Ne var ki bu kırgınlığımız aynı zamanda insanlığımızın ortak paydası.
Ölüm cezası en ağır ceza sayılır. En ağır suça, en ağır ceza verilmelidir ki aynı suçu işleyeceklere ibret olsun, istemesinler. Ya ölümü göze alanlara ne diyeceğiz?
Aramızdan kim daha yenikse, dışarıdan bakıldığında kimin yaraları daha çok görülüyorsa en çok o insanları eziyor, kökeni ilkel içgüdülerimize dayanan acımasızlığımızı en çok onları kurban etmek için kullanıyorduk.