Sırlar da aşklara benzer biraz . Paylaştığın kişi , ona senin verdiğin kıymeti vermeyebilir . Sen büyüttüğün bir çiçek gibi incitmekten çekinerek ihtimamla sunarsın , karşındaki ağzının kenarıyla teşekkür edip kenara koyar mesela . O zaman anlarsın ki emanete biçtiğin değer , senin doğurup büyüttüğün , kendi ellerinle yüklediğin hislerin toplamıymış meğer .
:”Sarhoş olma saatidir…
Zamanının inim inim inleyen köleleri olmamak için sarhoş olun durmamacasına ! Şarapla , şiirle ya da erdemle , nasıl isterseniz .”