Günay Solak
@GunaySolak
Eylem çemberinin çapının büyüklüğü değildir belirleyici olan; daha çok çemberin içinin doldurulup doldurulmadığıdır, bir hayatın gerçekleştirilip gerçekleştirilemediğidir. Somut yaşama ortamının, bu çemberin içinde her bir insan yeri doldurulamayacak, temsil edilemeyecek bir insandır. Onun hayatının onun önüne koyduğu görevler, sorumluluklar sadece onundur ve yerine getirmeleri sadece ve sadece ondan beklenir. Üstelik nispeten bir başkasınınkine göre çok daha geniş olan hayat çemberinin içini kısmen doldurabilen birinin hayatı, kendi küçük, sınırlı hayat çemberinin içini tamamen doldurabilen birininkine göre daha az anlamlı olmuş demektir.
İşte şimdi hayatın anlamı sorusunun yanlış sorulduğunu nihayet anlıyoruz. Hayatın anlamını sormak bize düşmüyor. Sorular soran, bize sorular yönelten hayatın ta kendisidir. Sorgulanan bizleriz. Yaşamak sorgulamaktan ve bütün varlığımız cevap vermekten öte bir şey değildir.
Bütün bir hayat, hepimizin hayatı, haz alma, olabildiğince fazla haz alma çabasından ibaret olsaydı, ölüm gerçeği karşısında hayatımızın bir anlamı kalmazdı. Hayata anlam kazandırma bakımından haz bir hiçtir, kaldı ki haz almama hayatın anlamını yok edecek bir durum da değildir.
Amerika'da Who is Who adlı dergi birkaç düzine insan seçip onlardan ''Hayatın anlamı nedir?'' sorusuna tek bir cümleyle cevap vermelerini rica etmişti. ''Bana da sordular.Ne yazdığımı tahmin edersiniz?'' dedim oradakilere. Şöyle bir düşündü oradakiler. Derken aralarından Berkeley Üniversitesi'nden bir öğrenci adeta yayından fırlamış ok gibi bulduğu cevabı yapıştırıverdi: ''Siz hayatın anlamını başkalarına yardım etmekte, hayatınızda bir anlam görmekte buldunuz.'' Tam buydu işte. Gerçekten de böyle yazmıştım cevap olarak.
Anlayacağınız nevroz sadece amaca hizmet eden, Adler'in görüşüyle , aşağılık kompleksini kompanse eden bir ''araç'' değil aynı zamanda bir şeyin ''ifadesiydi'' de; yani sadece enstrümantal anlamda değil dışavurumun da anlaşılması gerekirdi.