Günay Solak
@GunaySolak
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
''Bugün suçsuz bir insan hüküm giydi.'' Devamını sorduklarındaysa, bir adamın üç yıl önce yapmış olduğu hırsızlıktan ötürü cezalandırıldığını söylemişti; bunun haksız olduğu kanaatindeydi, çünkü üstünden üç yıl geçtikten sonra o artık aynı insan değil, suç onun suçu değildi. Başka bir insan cezalandırılmıştı, üstelik iki misli, çünkü bu üç yıl boyunca zaten sürekli suçunun ortaya çıkartılacağının tedirginliğiyle kendi korkularının zindanında yaşamıştı.
Kendi geçmişine bir uçuruma bakar gibi bakıyordu. Sekiz yıllık evliliğinde, mutluluğunun fazla sıradan olduğuna hükmederek kocasına yakınlaşmaya çalışmamış, ona ve kendi çocuklarına yabancı kalmıştı. Çocuklarıyla arasına her zaman maaşlı insanlar, onu irili ufaklı bütün yüklerinden kurtaran mürebbiye ve hizmetçi girmişti, -şimdi çocuklarının hayatlarına daha yakından bakmaya başladığından beri- bu yüklerin erkeklerin istekli bakışlarından daha cezp edici ve bir kucaklaşmadan daha rahatlatıcı olduğunu görüyordu.
Birkaç hafta sonra, bu tehlikeli kitle psikolojisinden kurtulmak için kırsalda bir banliyöye taşındım. Savaşın ortasında kendi kişisel savaşıma başlamak istiyordum. Aklın ve sağduyunun kitlelerin duygularına karşı ihanetiyle savaşacaktım.
Zamana yön veren büyük hareketleri, o dönemde yaşayanların ilk başlarda fark edememesi tarihin değişmez bir yasasıdır.