Yaşadığınız her an, eksilmiş , harcanmış bir andır . Ömrünüzün her günkü işi , ölüm evini kurmaktır. Hayatın içinde iken ölümün de içindesiniz; çünkü hayattan çıkınca ölümden de çıkmış oluyorsunuz . Yahut şöyle diyelim ,isterseniz: Hayattan sonra ölümdesiniz; ama hayatta iken ölçmektesiniz.Ölümün , ölmekte olana ettiği ise , ölmüş olana ettiğinden daha acı, daha derin, daha can yakıcıdır.