Sultan gamze çoban
@Guzestesultan
…Çünkü dünyanın en çabuk geçen, geçer geçmez de en hızlı yakalanılan hastalığına sahipti: Umut
Eser, çok yoğun duygular barındıran ve bir çırpıda okunup bitirilebilecek bir eser kesinlikle değil. Bitirilebiliniz kısa bir kitap ama sindirilmeli diye düşünüyorum. İnsanı bir çok bakış açısına aynı anda sevk ediyor. Kitabı bitirdiğimde karnımda karıncalanmayla beraber bir acı duydum. İnsanın ipi insanın elindeydi ve birinin iki dudağının arasından çıkan söze bakıyordu ölüm ve yaşam. Yaşam insan olsun hayvan olsun birinin aklıyla dili arasında olmamalı..
“ Ve sonra bu yaşamda özlem duyacak kadar beni üzebilecek ne kaldı ki ? “. Sahi; dünyayı, hayatı, yaşamayı bu kadar çok severken ve bu derece bağlıyken sevdiklerimiz gittiğinde dünyada yüreğimizle kanımız, canımızla bağlı olduğumuz sevdiklerimiz birer birer mekan değiştirdiğinde hala bu derece sevecek miyiz hayatı ? bu kadar arzulayacak mıyız yaşamı ? Yoksa artık yaşamı anlamlı kılan bağlarımıza bir an önce kavuşma arzusuyla zamanı mı kollayacağız ?
Ne garip, olayların kökenli binlerce fersah ötede aramak merakı, sokaklarımızı yıkıyorum deriyi Nil’in kaynaklarından akıtmak kadar saçma!