20/06/24-3:27
Bu gece 70-ci illərdə şair bir oğlan olsam və hər hansı bir səbəbdən sevdiyim insandan uzaq qalsaydım nə yazardım, deyə düşündüm və ortaya bu çıxdı( Mantık aramayın, mən buraxdım aramağı, Nina belədi):
"Söylemeyi unuttum, bana aldığın o güzel saati düşürdüm. Hem de nerede bilmiyorum, düşünüyorum yani hatırlamaya çalışıyorum.
Belki vedalaştığımız garda, belki kirpiklerinin ucunda, belki gözünden akan yaşta ya da son bakışında...
Neydi kalbimi tutuşturan bilmiyorum.
Ayaklarımdan bir alev tırmanırdı sanki
Sonra göğsümün ortasında köz olurdu...
Bütün renkler silinirdi.
Bir sen kalırdın, bir ben, bir de o narin ellerin.
Bakamazdım sana, içim titrerdi, sen içli içli bakardın.
Bakışların konuşurdu sanki, kederliysen hele
Ne anlatırdı içinden geçenleri!
Sonra ben gülerdim, sen utanırdın.
Can parem, güz çiçeğim,
Allah'a ısmarladık, elbet geri döneceğim."
Tarih belirsiz-2026
“Bir acı hatıra kaldı o berrak günlerden,
Saadet, hoş bir istikbal, hevesli düşler;
Gömdük hepsini el birliğiyle,
Yerin 7 kat dibine.
Alacalı bulacalı bir kederli şarkı çalıyor,
Zihnim hep olduğu gibi bulanık.
Beyaz damlalar yine de siyahın üstünde,
Ben gelemem böyle hamlelere.
Ve ağır gelir gönlümün oldukça dolu çekmecelerine…”