Ve misilleme görmeyen zayıflık "iyiliğe", kaygılı alçaklık "alçakgönüllülüğe", nefret edilenleri boyunduruk altına almak "boyun eğmeye"(yani bu boyunduruğu buyurduğunu söyledikleri kişiye Tanrı diyorlar ona) dönüşüyor. Zayıfın saldırmazlığı. hatta, onda bol bol bulunan korkaklığı, kapı eşiğinde duruşu, kaçınılmaz beklemek zorunda oluşu, burada olumlu adlar alıyor. "sabır" gibi; hatta "erdem"e de deniyor onlara, intikam almaya gücünün yetmeyişine intikam alma isteksizliği, belki de affetme deniyor.