HANalyzing
@HANalyzing
MEB Türkçe Öğretmeni
Doktora Öğrencisi
24 Kasım 1994
567 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Herkese selam! Bugün şahane bir çocuk kitabı önerisiyle geldim. Çocuk kitabı dediğime de bakmayın, pek çok yetişkinin de içinde kendine özgü bir şeyler bulacağına eminim. Kitabın başkahramanları; Çimen, Yağmur, Polen… Lütfen, isimleri bir kez daha okuyun ve öylesine seçilmediğinin farkında varın. Başarı ve başarısızlık kavramlarını sorgulatan, farklılıklara ayrı bir pencere açan, karşımıza çıkan insanların bazen ödül bazen ceza gibi dursalar da muhakkak bir nedeni olduğuna dikkat çeken, önceliklerimizi irdelememizi sağlayan bir kitaptan bahsediyorum. Elden ele yayın lütfen. Kitapla kalın. 
Anıl Basılı 
Başarısızlar Kulübü
Anıl Basılı Başarısızlar Kulübü
Reklam
Herkese selam. Bu kadar ince bir kitaba nasıl böylesine çok duygu ve yaşanmışlık sığdırılabilir, diye şaşırıyorum... Mualla… hayatla ölüm arasındaki ince çizgide yürüyen, görünürde sessiz ama derin yalnızlıkla yoğrulmuş bir ruh. Kardeşi Süreyya, ablasının intiharından sonra yıllardır yan yana olduklarını sandığı o geçmişi, şimdi kayıp bir parçayı arar gibi tekrar gözden geçiriyor. Anlatıcımız Süreyya, ablasının çocukluk ve gençlik yıllarını zihninde süzerek kendi farkındalığıyla hesaplaşıyor aslında. Bu kitap; bir kardeşin, kaybettiği ablasının varlığını -zamana yayılan anılarıyla- yokluk içinde var eden hüzünlü bir hesaplaşma. Her sayfasında fark edilmemiş sessiz bir çığlık… Kitapta bu çığlık öyle kelimelerle atılıyor ki içselleştirmemek imkânsız! Bu kitabı okuduğunuzda sadece bir hikâye değil, aynı zamanda hayatın görünmeyen çizgilerinde, bir kardeşin gözünden kayıp bir ruhun yankılanışına tanıklık edeceksiniz. Okuyun, okutturun…Kitapla kalın.
Ölmek Mualla’ya yaramıştı.
Bizim aile tatile çıkmaz. Hiç tatile çıkmayışımızın ayıbı beni utandırır, mutlaka tek başıma da olsa artık bir tatile çıkıp ailenin şerefini kurtarmalıyım der ve yine de çıkmam. Yalnız başıma ne yapayım oralarda, derim, oysa mesela nerelerde?..
Üstelik kendimi bikiniyle hayal edemem. Bir ömür oramızı buramızı saklamaya çabaladıktan sonra ansızın gündüz vakti iç çamaşırından hallice bir kılıkla, üstelik güneşin hiçbir sırrı saklamaya imkân bırakmadığı bir aydınlıkta arz-ı endam etmeyi normalleştiremem.
Şu hayatta beklenenin asla gelmeyeceği, kovalananınsa daima kaçacağı kaidesinden daha şaşmaz ve asaba halel getiren bir kaide daha var mıdır? Hayat ki rastlantısallığından ödün vermemek için en sabırlı insanı bile delirtebilir...
Ölü’m başını salladı. Ölüm başını salladı. O ki bir ömür sabırla başını
Herkese merhaba. Baştan uyarayım bu açıklama spoiler içeriyor. Şermin Yaşar’ın üslubunu ve genel itibarıyla yazdığı kitapları çok beğenerek keyifle okuyorum ancak “Telefon Melefon Yok!” kitabı bana bir “Lo” ya da “Dedemin Bakkalı” kadar keyif vermedi. Aslında alt metin yine çok güzeldi ta ki kitabın sonuna -yani çatışma çözülene- kadar. Biraz gerçeklikten uzak bitirilmiş. Çocuklar, dedelerinin dilekleri sonucunda telefonun ellerine yapıştığını düşünürken -Farkındayım, burada da hurafe çürütmesi yapılmış.- meğer dede, çaktırmadan çam sakızı sürmüş de öyle yapışmış o telefon onların eline! Yani şimdi bu olacak iş mi!? Lütfen, bana bu bir kurgu demeyin! Diğer okuduğum(uz) kitaplar da kurgu ancak neden onlarda böyle bir rahatsızlık hissetmedim. Ya eline bir şeyin temas ettiğini hiç mi hissetmedi bu çocuklar? Ayrıca “çam sakızı” donan ve bekledikçe temas ettiği yüzeyden çıkarılması daha da zor olan bir maddeymiş. Kitapta nasıl verilmiş peki?.. ”Çok sürmüştüm çam sakızını. O yüzden daha kuvvetli yapıştı. Hiçbir şey yapmasaydınız da zaten bugün çıkacaktı elinizden.” Yok aslında çok sürülüp bekleyince donup daha da zor çıkması gerekiyor. Sonuç olarak final bana göre iyi bağlanmamış. Önümüzdeki kitaplara bakalım, sizler de kitapla kalın. 
Şermin Yaşar 
Telefon Melefon Yok!
Şermin Yaşar Telefon Melefon Yok!
Bir kitap biter. Duygularınız yükselir, taşar… son kelimeyi okuyup kitabın kapağını kapattığınızda genzinizde sızlayan bir şey olur hani! İşte, o kitap; bu kitap! Bakın bir sürü farklı anlatıcıdan, farklı zamandan bahsediyorum. O kadar kişi ve zaman içinde kaybolmadan, kurgu hatası yapmadan geçmişle gelecek arasında köprü kurmak böyle bir kitap yazmak o kadar kolay değil! Kitap biteli çok oldu aslında, ruhum dinsin, zihnim dinlensin istediğimden bekledim. Kitabın kötü yanı yok muydu?.. Vardı elbette… hatta ipucunu yakaladığım anda lütfen iş oraya gitmesin, iç sesimle ilerleye ilerleye karşılaşmak istemediğim şeyle yüz yüze geldim: eş cinsellik… Sevdiğiniz bir yemeğin sonuna yaklaşırken tabaktan kıl çıktığını düşünün. Hıh, işte öyle bir histi benim için. Normal mi?… Değil ve lütfen normalleştirilmesin. Bir diğer husus da Türklere özgü okuduğum şeyler içimi huzursuz etti. Doğruluk payının olduğu yerler vardır muhakkak ama Amerika’nın yardım ettiği (…) (uçakla konserve atıyorlardı çatışma ortasında kalan bir topluluğa) cümlelerini okuduktan sonra hadi canım, dedim. Yani bir şeyi söylemeyince yalan söylemiş olmuyorsunuz ama gerçekleri de söylemiş olmuyorsunuz. Sessiz kalmak da haksızlıktır ya da birine sessiz kalırken diğer şeyi alenen yazıyorsan o da yanlılıktır. Ben Elif Şafak’ın kalemini -siyasi görüşünden bağımsız- seviyorum. Roman tekniğine hâkim ve derin bir araştırma yaparak kaleme alıyor eserlerini. Ancak okurken de içimden; bunu da yazmasan ne vardı, dediğim cümleler de kurmuyor değilim. Eğer eş cinsellik mevzusunu işlememiş olsaydı yeni hediye etmelik favori kitabım olurdu. Kitapla kalın.
Ancak, hikâyelere ne kadar değer veriyorsa hikâye anlatıcılarına da bir o kadar güvenmezdi kral.
”Yaraları zarar veren değil, zarar gören kişi taşır.”
Parası olunca insanın
’Amaca ulaşmak için gidilen yollar kutsaldır eğer bir hedefe varmak istiyorsanız bunun için emek sarf etmelisiniz.’
O zaman, yanlışların içinde kaybolmaya hazır olun çünkü bazen doğruyu bulmak için yanlışlarda kaybolmak gerekir.
İsmini gördüğüm ilk andan itibaren merak edip okumak istediğim bir kitaptı, sonunda göz ve zihin süzgecimden geçirmek de kısmet oldu. Öncelikle kitap, verilmeye çalışılan alt mesajlarıyla güzel bir niyetle yola çıkıldığını belli ediyor ancak bunlar kelimelere dökülürken bazı bağlam ve ve kurgu hataları olmuş ne yazık ki… Yaratıcı bakış açısını geliştirmeyi amaçlayan bir olay etrafında kurgulanmış ama bazı yerlerdeki anlatım itibarıyla yaratıcı bakış açısı sanki kötü bir şeymiş gibi algılanma ihtimali ortaya çıkmış. Eğitimin ve kitap okumanın önemi vurgulanmış ancak bu yapılırken bazı bağlam hataları sebebiyle yine tersi düşünülebilecek ucu açık kalmış cümlelere de yer verilmiş. Toparlıyorum; çizimler, renkler, kitaptaki kurgunun amacı çok güzel. Sadece bazı yerlerin tekrar gözden geçirilmeye ihtiyacı var. Ben gerekli yerlere ilettim. Umarım, yeni baskılarda düzeltilir. Kitapla kalın. @Criticalreader 
Gökçen Bengi Gündoğdu 
Ters Evler Mahallesi
Gökçen Bengi Gündoğdu Ters Evler Mahallesi
Reklam