Geceleri herkes benim gibi. Tek başına, teselliden yoksun. Geceleri herkes benim gibi bahçedeki seslere kulak veriyor, tavandaki gölgeleri kaydediyor zihnine, bu havlamalarda kafasını kaldırıyor. Kimse kaçamıyor kendi yaşamından. Herkes çalıların, ağaçların altından geçen, buğday tarlaları ve çayırlar boyunca ilerleyen, tepeden yukarıya, tepeden aşağıya giden, önceden belirlenmiş yoluyla lanetlenmiş.
Tilki fırtınada tek başına bulur yolunu, tek başına yatıştırır dalgalarına, gecenin içinde parlar.Ay dinginliği hüküm sürüyor. Kapımda hafif bir tırmalama. Kafamda fısıldayan sesler. Karanlığı seviyorum artık, taşıdığım hiçbir sorumluluk kalmadığı için. Hiçbir gece diğerine benzemiyor. Her birinin kendine özgü sesi var. Onlardan korkmak için bir sebep yok. Gece benim dostum. Geceleri ben de herkes gibiyim. Kimse ya da hemen hemen hiç kimse bu saatte karısıyla sohbet etmiyor. 
Yıkma ve yok etme arasındaki farktan haberin var mı? Erkek yıkar biliyor musun, ama kadın yok eder. Yıkılan şey tekrar inşa edilebilir: binalar, sanat eserleri, tüm kültür. Ama yok edilen şey yitip gitmiştir.