Dünyanın en büyük yalnızlığının insan olduğunu elbette bende biliyorum!
Sen konuşmazsan dünya susuyor biliyor musun? İnsan unutmanın sularını geçti. Kimse kimseyi hatırlamıyor. Anlamını bir gün bile düşünmedikleri bir kalabalık yetiyor herkese. Toprağı ölü bir huzurla değiştiler. Arzuyu pişmanlıkla değiştiler. Kimse bir başkasına misafir olmuyor. Acı bitti. Zaman yok. Gönül soğuk. Sevmek korkusu öyle kötürüm etti ki herkesi, yalnızlıktan bunalan insan, dönüp yine kendi yalnızlığına sığınıyor.
Anne babamız tarafından istenildiğimizi ve kabul edildiğimizi hissederek büyüdüğümüzde özgüven kazanır, kendimizi değerli hissederiz. Biz de kendimizi değerli hissettiğimizde başkaları bize değer verir.
"Sağlıklı ilişkinin yolu, anne babayı gözümüzde yüceltip büyütmekten değil, iyi yönlerinin de zayıf yönlerinin de olduğunu bilip her ikisini de saygıyla kabullenmekten geçer."