Dünyanın bütün hökümətlərində hiyləgərlərin kəşf edib, zalımların hiss etdirmədən əkib becərəcəyi və böyüdəcəyi korrupsiya, və degenerasiya toxumları, insan zəifliyinin elementləri var. Sadəcə idarə edənlərə təslim edilmiş istənilən hökümət yoldan çıxır. Vətəndaşlar hökümətin yeganə etibarlı qoruyucularıdır. Qoruyucuların özlərinin də etibarlı olmaları üçün onların düşüncələri təkmilləşdirilməlidir.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?