Şu kitabı Tolstoy yazmasaydı da başkası yazsa ne olurdu acaba?
Kitap klasikler arasına girermiydi acaba ?
İçerik olarak Ramazan ayında televizyonlarda konuşan ve her şeye şükredin deyip milyonlar kazanan hocaların anlattıklarından farkı nedir?
Kitap 6 farklı kısa hikaye ile bizlere incilde anlatılan şükürcülük , insan ilişkilerinin nasıl olması gerektiği ve aç gözlülük gibi konularda ders verici hikayelerle nasihat etme amacı edinmiş durumda.
Tolstoy’un hikayeciliği ve anlatımdaki akıcılığa diyece birşey yok. Bir iki saat içinde keyifle bitirebilirsiniz. Ancak içerik olarak aynı şeyleri söylemeyeceğim.
Kazık mı yedin sünger çek, tokat mı yedin diğer yanağını uzat anlayışı bana ters geliyor. Her şeyi Tanrı’ya havale edeceğiz , peki ya bu dünyadaki adalet nasıl sağlanacak?
Yine söylüyorum kitap içerik olarak bir Ramazan programında anlatılan hikayelerden daha fazlasını içermeyen çıtır çerez havasında ama asla klasik doyuruculuğunda değil…