Epeydi bekliyordum güneş ne zaman doğacak diye
Nihayet doğdu işte, içim Bahar mevsimi
Hergün yeni doğuşlar yeni umutlar içim hep papatya.
Sen mevsimlerin en güzeli, çiçeklerin en şık olanı
Sen görmemeye dert olan, bakmaya doyulmayan
Hayatımda yaşamı, kolayı ve zoru, başarıyı ve başarızlığı muhakeme için dikildim karşısına
Ruhun cisme olan üstünlüğü sanırım bulmuştum.
Manayı madeden ayıran ince çizgiyi bir tek ona bakarken farkettim
Kalbin akla galip geldiğini, sana her geldiğimde bütün kalbe ait hissiyatlarımın kendilerine düştüğü miktar kadar lezzetlendini insan kendi aynasında olduğunu gördüm ve bildim
İnsan bildikçe konuşur, konuştukça körleşir
Kör olunca kendini aynasında görmez olur.
Evet bilir ayna var yanı başında gözünü açsa görür, hisseder ama ayna aydınlanmaz, tecrübe ettim.
İnsan tecrübe edince fazla konuşmazmış.
Ben konuşmamayı öğrendim.
Az konuşunca özlem duydum
İnsan ancak gideni özlermiş.
H. K
En çok arayıp bulamadığım şey kendimdir sanırım.
Benim nerde olduğumu nerde takıldığımı
Nereye ait olduğumu ne yapmam gerektiğini ne zaman nasıl yapmam gerektiğini... bilebilmek ve bulabilmek kadar zor bir şey yoktur sanırm.