Nadan bir dünya bu. Kalbimiz inciniyor, fark etmiyoruz. Fark ediyoruz, “Bir şey eksik,” diyoruz, ama o eksikliğin adını koyamıyoruz ve “Daha iyisini alsam acaba geçer mi ?” diyerek tekrar maddeye dönüyoruz. Böylece uçurum büyüyor,boşluk iyice açılıyor.