İnsan böyle bir atla, şarkı mırıldana mırıldana tek başına gitse ne kadar hoş olurdu. İnsan yanlız olunca neler neler düşünür... gerçekleşmemiş hayallerini , uçup giden yıllarını, ilk aşk maceralarını...
O pek gerilerde kalan yılları, erişilmeyen ve erişilemeyecek olan bir isteği hatırlamak, düşünmek de hoş bir şeydi. Niye böyle olur? Bunu da bilmez insan. Ama zaman zaman bunları düşünmekten, o günleri yeniden yaşıyor gibi olmaktan hoşlanır.