Kaçınmanın asıl nedenleri genelde reddedilme, tehdit veya eksik aidiyet duygularıdır. İnsanların uzun yıllar boyunca kaçınma davranış biçimini kullanması, onların artık iyi arkadaşlar veya duygusal ilişkilere sahip olmamaları ile sonuçlanır. Onlara daha az sayıda insan değer vermeye başlar. Bu da demektir ki; olumsuz duyguları alt etmek için kullanılan örüntü sonunda olumsuz duyguları güçlendirir!
Halbuki ne şeytanı azizim, ne şaytanı? Bu bizim gururumuzun salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçma itiyadı var...