Hacer Zeren
@Hacer15
Şu anda okuduğu kitap
Yazım..1000Kitap
'Mağarandan çıkma'
Zorbasın çünkü senin için sen varsın başkası yok.
Zorbasın çünkü, insanı insan olmaktan çıkaran ve bunun için çabalayan bir yapın var.
Zorbasın çünkü insani ihtiyaçların ve hislerin tamamı sana göre gereksiz ve engellenmesi gerek.
Zorbasın çünkü senin için anlam ifade etmeyen onur, erdem, ahlak gibi ilkeler sende kaidesini yitirmiş ve başkalarına da yitirttirmek gibi bir gayretin var.
Zorbasın çünkü ahlaksızca yaşadığın hayatında, konforun bozulmasın diye tüm değerleri çiğner atarsın.
Zorbasın çünkü senin için başkaları denilen kitle sadece gıyabında konuşmak için var, aslında yok!
Zorbasın çünkü, kıt aklınla ahlaklı olanlardan değil, ahlakı satmaya çalışıp satamadığın ahlakın bekçiliğini yapanlardansın.
Zalimsin, gaddarsın, despotsun, acımasız ve vicdansızsın. Aklıyla başbaşa kalmış bir zavallısın. Kalbin anahtarını yitirmiş. Merhamet çoktan kirli avuçlarından kayıp gitmiş. İnsafa gelmek tabiriyle aranızı epey açmışsın. Koşsan da yetişemezsin artık. O kibirli olmayan kollara gitmiş.
Var olduğunu sandığın herşey sende olmayarak tezahür etmiş. Yokluğun, yoksunluğun dibisin. Kendinde olduğunu sandığın bütün vasıfların yitip gitmiş zamanla. Mübalağa denizinin zehirli suyu olmuşsun. Varlığını sürekli abartan, yokluğunda herşeyin tepetaklak olacağına inanan.
Senden gayrısına yoksun. Ezelden oraya konmuş taştan kalbin, zerre kımıldamaz.
İnsanların korktuğu çamur deryasısın. Kırk suda yıkansan berraklaşmaz. Masumların ebedi düşmanı, zehirli dillerin yılmaz savunucusun.
Olmayan kör cesaretini zorbalık için kullananlardansın, mazlumlardan yana değil.
Ay çehreni görse, yere düşer gamdan. Buz gibi olmuş, donuk ifaden ve kendine bile hayrı olmayan halinle duvara toslamışsında, aynı duvarda sinek misali kimi ezebilirimin derdindesin.
Hak sahibisin, sözde kalsın
Yeni yazım bloğum da. Bakalım ilginizi çekecek mi? Yorumlara açığız.
Boğulmaya yolculuk
zeren15yeniblok.blogspot.com/2020/08/bogulma...
Bir tek limanım yok. Sığınabilecek bir liman. Güvenliksiz bir yolculuk bu. Demir alamazsın, kıyıya yanaşamazsın, çökersin ama dibe vuramazsın, bayrak açsan da başka gemilerden yardım alamazsın. Sadece kendinle, kendi başına yaptığın bir yolculuk olduğundan, alarm düğmesinin camını kırıp yardım çığlığı atamazsın. Duyan olsa da gelen olmaz, olamaz. Çoktan demir almışsın ve kalmışsın tek başına. Çamura saplanmış, yolun ortasında kalmış, ıssız adaya düşmüşsün. Ama oraya da yanaşamazsın. Yolculuk devam ediyor, inmek yok. Durmak hiç yok.
Dedim ya denizi yok diye. Olsa bi atıp kendimi serin sulara, boğulmaktan korkmadan belki, ağlayıp ağlayıp, tuzlu gözyaşlarımla doldurup, sonunda gemiyi yüzerek terk edeceğim. Bir daha dönmemek üzere kararlı, kıyıma vuracağım. Terk ettiğim gemiyi bulan bulsun, gören görsün, binen binsin umursamayacağım.
Boğuluyorum. Zihnimin gürültüsü, boşa giden cümlelerim boğuyor beni. Konuşuyor ama duymuyorum, yiyorum ama tat almıyorum, anlatıyor ama rahatlayamıyorum, dinliyor ama işitmiyorum, sussam kendimden ürküyorum, konuşsam anlam ifade etmiyorum.
Kafka'nın kitaplarını anlamak için şüphesiz O'nun hayatını irdelemek gerekiyor. Bir defa çok otoriter, baskıcı, Kafka'ya fiziksel ve ruhsal şiddet uygulayan bir babası var. Kafka, bunun sonucunda içe kapanık, özgüvenini kaybetmiş, hep yarım hisseden, bir yanı hep acıyan, eksik bir çocukluk geçirmiş.
Bunu anlamak için en iyi kaynak kitabı; 'Babaya Mektup' Açıkca babasının acınası, baskıcı tavırlarının kendisini nasıl etkilediğini anlatıyor.
Bu kitapla ne bağlantısı var diyebilirsiniz ama var! Çünkü Kafka'nın çoğu kitabında babasının yarattığı tahribatın izlerine rastlamak mümkün.
Şöyle ki; Kafka Joseph K. Diye bir karakter yaratmış Dava adlı kitabında. Bir sabah evi polisler basar, neyle suçlandığını bile bilmeyen K. tuhaf muamelelere maruz kalarak apar topar gözaltına alınır. Tuhaf diyorum çünkü polisler neyle suçlandığı bile bilmeyen K.'nın evinde küstahça kahvaltı ederler, rüşvet teklif ederler. Sonrası tam bir absürt edebiyat örneği aslına bakarsanız. Çünkü ortada ne bir suç, ne bir dava, ne de bir mahkeme var. Hepsi hayali! Zaten kitap boyunca K' nın sadece bir kere hayali mahkemeye çıkması, neyle suçlandığını hiç bilmemesi, sözde yargılansa dahi ortalıkta gezmesi, bankadaki işine devam etmesi, Kafka'nın hayali bir dava üzerinden bize farklı birşey anlatmaya çalıştığını gösteriyor.
1 yıl boyunca, suçsuz olduğu hayali davanın peşinden gitmesi, adilce yargılanarak değil, kişisel çıkar ilişkileri ile suçsuzluğunu ispatlayabileceğini düşünmesi, bunun için tuhaf bağlantılar kurması, hatta hayali hakimlere yakın kadınlardan bile medet umması, bahsi geçen absürt olaylar örgüsü üzerinden, Kafka'nın okura bir alt metin sunduğunu gösteriyor.
Kitapta, her evin çatısı mahkeme tutanaklarının bulunduğu salonlar olarak tasvir ediliyor. O zaman burada gerçek bir mahkeme yok ama
