Dokunmadan’ı okurken beni en çok etkileyen şey, daha ilk sayfalarda hissedilen o ölüm duygusunun ağırlığı ve bunun içinden doğan yaşamın değerine dair farkındalıktı. Yıldırım’ın o bölümlerdeki betimlemeleri o kadar dokunaklı ve samimiydi ki, kendimi karakterle birlikte aynı duyguların içinde buldum. Özellikle yaşam ile ölüm arasındaki o ince çizginin, insanın iç dünyasında nasıl bir yüzleşmeye dönüştüğünü çok iyi hissettirmiş. Romanın orta bölümlerinde olaylar biraz uzuyormuş gibi bir his verse de, bunu tamamen olumsuz bir durum olarak görmedim. Hikâyenin temposu yer yer yavaşlıyor olsa bile, karakterin içsel yolculuğunu anlamak adına bir zemin hazırladığını düşündüm. Ama asıl noktayı sona saklamış Yıldırım. Sonu gerçekten beni derinden etkiledi. Yazarın daha önce okuduğum 5-6 kitabı arasında en beklenmedik ve farklı sonlardan biriydi diyebilirim. Hem duygusal olarak güçlü hem de uzun süre zihinde kalan bir finali vardı. Genel olarak Dokunmadan, özellikle girişindeki yoğun duygusal atmosferi ve çarpıcı finaliyle benim için oldukça özel bir kitap oldu.

DokunmadanNermin Yıldırım · Everest Yayınları · 202511,4bin okunma

İleri