Yazarların çok cesur insanlar olduklarını düşünüyorum; çünkü yazdıklarını bir başkasının okuması, kafasındaki bütün düşünceleri ve hissettiklerini bilmesi demek. Aynı zamanda yazılarını eleştiriye de açması demek. Beni tanımayan birinin düşüncelerimi ve hissettiklerimi eleştirmesini istemezdim. (Ben yazar değilim tabii ki, o kadar yetenekli olsaydım yazdıklarımı kesin yayımlardım:)
Franz Kafka bu yüzden kitaplarının yayımlanmamasını istemiş, hatta yakılmasını vasiyet etmiş olabilir. Yine bu sebeple tanıyamadığımız birçok yetenekli yazar var belki de.
"İnsanı bunalıma sürükleyen en büyük şey kıyastır.
İblis kendini Âdem’le kıyasladı, şeytan oldu.
Kâbil kendini Hâbil’le kıyasladı, katil oldu.
Kıyas; başkasının tabağına bakmaktır.
Başkasının nasibine göz diken, elindekini ıskalar."
Atsız'ın " Ruh Adam " ındaki mahkeme sahnesini bilirsiniz.
- Tiyatro bitti. Beklemeye lüzum görmüyorum.
diyerek bitirdiği o sahne.
Bunu her yere uyarlamak mümkün.