Kitabı okurken son bölümlere kadar hep kendini tekrarlayan ögeler vardı. Bu okuyucuyu yorabilir. Benzetmeler konusunda başarılı ama hep aynı olay etrafında dönmesi sıkıcıydı.
Yaşar Kemal'in o güçlü kaleminden çıkan kelimeler öyle bir ahenkle cümleleri oluşturmuş ki romanın akıcılığına kapılmamanız elde değil. Ve artık bazı yazarların varlığı bazı yazarlar için haksızlık diye düşünüyorum. Çünkü başka kitaplarda ki yavanlık okurken yorabiliyor okuru.
Livaneli'nin gerçekten çok güçlü bir kalemi var. Sizi de katıyor hikayenin içine. Sayfalar ilerledikçe tarihin sayfalarını karıştırırken buldum kendimi. Sarayın duvarlarında ayak seslerimin yankılandığını duyacak kadar oradaydım bende.