Bir de hayatın amacını öyle fazla abartmamak lazımdı.
...
Abartmak tepeden bakmak gibiydi.
Hayatın düz ferahlıklarını göremiyor, bir süre sonra her şeyi küçümsemeye, beğenmeme hastalığına yakalanıyordunuz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Selman ReisBalıklar
O balıkların son nefeslerinden bir hayat neşesi çıkarmayı çok iyi bilen eski bir balıkçıydı.
Mezarlıklara taşınan hayatlar, çekmecelere kaldırılan kıvılcım tohumları,, gökyüzünü kaplayamayacak kadar küçülmüş eller, babamın ağızları sımsıkı kilitli kitapları, aynadan çekilen annemin yüzü.. Hepsi gittiler tamam. Fakat yanmayı öğrettiler de öyle gittiler.
Ah keşke...Çocukluk
Bağırsaydım; çocuk çocuk! Kişilik gösterimi için çocukluğumu yaşamayı ertelemeseydim.