Muhtemel ki yaşlı teyze de yaşamamıştı gençliğini.O yüzden yüzü hala gençliğini taşıyordu ısrarla.Ela gözlerinin üstünden geçen siyah kaşları biraz çatıktı. Sorumluydu her şeyden.
Ah çocukluğum!
Yanaklarını sıktığım pembe yıllarım.
Hiçbir şeyi umursamadan damağımda emdiğim şeker zamanlarım.
Havası çabuk sönen, geçmişe uçuşan renkli balonlarım.
Sayfa 47 - Müstakil Evlerim ve Misafirlerim·Kitabı okuyor