Denemeler kitabının deneme türü kitapların başyapıtı olduğu fikrine çoğu kişi katılacaktır. Ki şahsım nazarında en üst sırada bulunmakta. Kitabın sevdiğim özellikleri akıcı ve akılcı olması. Montaigne, "İnsan kendini tanımalı" ilkesinden yola çıkıyor ve kitapta etkilendiği düşünürlerin -Cicero bunların başını çeker- sözlerini alıntılayarak kimlerden etkilendiğini de açıkça ortaya koyuyor.
Montaigne bu kitap benim için bu yüzden boşa okuyup vaktinizi harcamayın dese bile aslında Kitaptaki düşüncelerin kendine ait olup bunun insanlara Lao Tzu gibi bir öğütleme yani izinden gidilecek bir düşünce akımı oluşturmaz demeye çalışıyor olsa gerek. Montaigne'in fikirlerinin yarısına katılmamakla beraber fikirlerinin kendince bir mantığı olması nedeniyle kitabı kötü ve zırva bir yapmıyor. Malabranche'nin bu kitap için söylediği "Montaigne'in fikirleri yanlış ama güzel" lafı kitap için söylenebilecek en iyi söz olsa gerek.
İçimizde şeytan yok; içimizde aciz var, tembellik var, iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var.