Hale
@Haleyyy
352 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·400 syf.·
2026 16. kitabı
Orhan Kemal yazarken ağlamış, ben de okurken ağladım.
Tesiri üzerimden epeyce zaman silinmeyecek olan bu roman vesilesiyle fark ettiğim bir gerçeklik var:
Romanın merkezi “el kızı” olmak. Yani aidiyetsizlik, sahipsizlik, kullanılmak, keyfe keder korunup kollanmak… Kadının sömürülecek bir varlık, “emanet” ya da “yük” sayıldığı bir zihniyetin çıplak hâli. Ve işte tam da bu karanlığın karşısında, kadını eşya olmaktan çıkarıp “birey”leştiren Türk Medeni Kanunu’nun kıymeti çok daha iyi anlaşılıyor. Bu sebeple Mustafa Kemal Atatürk’e duyulan minnet, sadece bir duygu değil; tarihsel bir borçtur.
Minnettarız Atam!
Reklam
Mutsuzluklar da sonsuz değildir. Bir bakıma mutluluğa benzerler, geçip giderler, daha doğrusu biçim değiştirirler.
Eduard kendini imkânsız düşlere kaptırmayacaktı böylece. Var olmayan bir geleceğe umutla bakmaktan vazgeçecekti.
Yaşamasını bilirseniz Tanrı da sizinle birlikte yaşar. Onun koyduğu riskleri göze alamazsanız, o Tanrı da uzak bir cennete çekilir ve yalnızca felsefî birtakım spekülasyonlara konu olur.