Halil Kocalar
@HalilKclr
“Acı çekmemek için hiçbir şey hissetmemek gerekiyordu. Ve ben bunu başardım. Ne sevinç kaldı içimde ne de keder. Yalnızca boşluk. Bomboş, sessiz ve karanlık bir boşluk.”
— Kinyas ve Kayra, Hakan Günday
Roman boyunca hissizlik, bir tür hayatta kalma stratejisi olarak öne çıkar. Bu karakterler için hissetmek, acı çekmekle eşdeğerdir. Ve bu yüzden her duygu, sistematik biçimde bastırılır ya da inkâr edilir. Onlar, modern dünyanın duygusuzlaştırdığı bireylerin uç örnekleridir. Hissizlik, bu romanın asıl atmosferidir; kanlı olaylardan çok, donuk iç sesler bu çürümüşlüğün gerçek tanığıdır.
Sonuç olarak Kinyas ve Kayra, hissizliğin sıradanlaştığı bir ruh hâlinin anatomisidir. Günday’ın yarattığı karakterler, yalnızca bir şeyler yaşamaktan değil, hissetmekten de kaçan insanlardır. Çünkü hissetmek, hatırlamaktır; hatırlamak ise, yıkımın ilk adımıdır.
