Perdeyi kapatınca, “Hoşça kalın, Makar Alekseyeviç,” demiş oluyorsunuz, “uyku vakti!” Perdeyi açınca da, “Günaydın Makar Alekseyeviç”, demiş oluyorsunuz, “Nasıl uyudunuz?” ya da, “Sağlığınız nasıl Makar Alekseyeviç?” Ne diyeyim işte, rabbimiz sayesinde sağlıklı ve sapasağlamım! Görüyor musunuz canımcığım, ne kadar hince bir fikir bu; mektuba da hiç gerek yok! Kurnazca, öyle değil mi?
Ah şu benim masalcılarım! Yararlı, hoş, keyif verici bir şey kalmamış gibi yeryüzünü incik cincik kurcalarlar!.. Onlara yazmayı yasaklamak lazım! Yani, bu şimdi neye benziyor, biliyor musunuz? Hani bir şeyler okurken... insan ister istemez düşünür ve türlü türlü saçmalıklar gelir aklına; cidden, yasaklamak lazım yazmayı; hiç düşünmeden, hepsine yasaklamak lazım.
V.F. ODOYEVSKİ