Halise Feyza
@Halovizz
Hacı Bektâş-ı Velî ve Yunus Emre
Örneğin Risâletu'n- Nushiyye'sinin girişinde insanın ateş, toprak, su ve havadan yaratıldığını söyleyip toprak ve suda iyi huyların ateş ve havada kötü huyların olduğunu söylemesi Makâlât'la paraleldir. Aynı şekilde akıldan bahsedip bilgi (yâkîn) çeşitlerinden bahsetmesi insanda biri Rahmani diğeri Şeytani olmak üzere iki sultanın olduğunu söylemesi tamamen aynıdır. Yine "Ölürse ten ölür/ Canlar ölesi değil" diyen Yunus Emre ile "Âşık olanların tenleri ölür ama canları ölmez" diyen Hacı Bektâş aynı şeyi söylemektedir. Şeriat, tarikat yoldur varana/ Marifet, hakîkat andan içeru diyen Yunus Emre, dört kapıyı açıklamaktadır.
Sayfa 58 - Server yay. / ayrıca bkz. Makâlât, yedinci bölüm (Marifetin bilinen cevabı.)·Kitabı okudu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hz. Mevlana 'nın torunu Ulu Arif Çelebi'ye niçin moğollara destek verdikleri sorulunca "Allahın gücü ve kudreti Moğollara vermesi sebebiyle biz Mevleviler onlara itaati gerekli görüyoruz" demiştir. Mevlevilerin bu tavrına karşı genel olarak Türkmenlerin ve özellikle Ahîlerin yaklaşımı ise bu işgale karşı direnmek şeklinde kendini göstermiştir. Bu mücadelede Hacı Bektâş-ı Velî 'nin yeri ise bir Türkmen şeyhi olarak Ahîlerin tarafı olmuştur. Bu Mevlevi kaynağının Hacı Bektâş 'la ilgili olumsuz tutumunun sebebi bu olsa gerektir. Bunun dışında her iki kesimin etkili olduğu sosyo-kültürel çevrenin farklılığı da göz ardı edilmemelidir. Zira 13. yüzyılın ikinci yarısında Konya, Moğol ve Fars kültürü egemenliği altındayken; Kırşehir'deki Ahî Evren, Evhadüddin Kirmani ve Hacı Bektâş-ı Velî ise öz Türk halk kültürünün merkezi haline gelmiştir. Mevlânâ ve takipçilerinin Hacı Bektâş'ın etkili olduğu Türkmenlere hoş bakmadıkları bilinmektedir.
Sayfa 32 - Bkz. Bayram, Sosyal ve Siyasi Boyutlarıyla Ahî Evren- Mevlânâ Mücadelesi, 227; krş. Eflâki, Menâkıbu'l- arifin, 2/925-926·Kitabı okudu
Yazar, zehirli iki karakterde tutku ve ihtirasın ne olduğunu anlatmış. Kitabı okuduktan sonra filmini izledim ve okuyanların yorumlarını okudum. Herkes nedense "gerçek aşk budur" gibi düşünmüş. (Arkadaşlarımıza en kısa sürede sağlık diliyorum.) Bana göre ise baş karakter, yeterli ahlaki eğitimi mi alamadığından yoksa kendisini nefsinden mi alıkoyamadığından bilemem ama birisini sevme yetisi olmayan bir karakter. Kadın karakterimize duyduğu "sevgi" ise bağlılık, tutku, ihtiras, saplantı adına ne derseniz deyin. Ama aşk değil. Bu bir aşk romanı da diyemeyiz olsa olsa kötücül bir aşk romanı diyebiliriz. Yine de okurken çok büyük keyif aldığımı itiraf etmeliyim. Çevirmenin üslûbu o kadar güzeldi ki kitap su gibi aktı. İlginç daha önce hiç okumadığım tarzda bir hikayesi olan bir eserdi. Tavsiye edilir.
Heathcliff tek bir insani duygu gösterir ve bu da Catherine 'e olan ateşli ve insanlık dışı bir his olan sevgisi değildir. Böyle bir tutku, kötü bir dehanın kötücül özünde kaynayıp parlayabilir, işkence çeken merkezden, cehennem dünyasının daima acı çeken büyük ruhlarından gelen bir ateş ve söndürülemez, durdurulamaz yıkımı, kendisini gittiği her yere cehennemi yanında götürmekle lanetleyecek olan kararın uygulanmasını sağlar. Hayır, Heathcliff 'i insanlığa bağlayan tek şey, Hareton Earnshaw'a karşı duyduğu, kabaca itiraf edilmiş ilgi ve daha sonra da Nelly Dean'e saygı duyduğunu ima eder gibi yapmasıdır.
Sayfa 430 - Yabancı yay./ Çev.:Ertuğrul Koç/ Sonsöz sahibi Charlotte Brontë'nin yorumu
