Razilo
@HalunSmos
543 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Benim var olmaya hakkım yoktu. Rasgele ortaya çıkmıştım, bir taş, bir bitki, bir mikrop gibi varlığımı sürdürüyordum. Hayatım her bakımdan küçük mutluluklara itiliyordu. Kimi zaman ne idüğü belirsiz işaretler gönderiyor, kimi zaman da sonuçsuz bir vızıltıdan başka bir şey duyulmuyordu.
Sayfa 127 - can, 2022
Reklam
Her şeye bakmaya çalışıyordum; kaldırımlara, evlere, gaz lambalarına; bakışlarım onları yakalamak ve dönüşümlerinin ortasında durdurmak için nesnelerin birinden ötekine hızla gidip geliyordu. Her zamanki doğal hallerinden eser yoktu ama ben ısrarla kendi kendime şöyle diyordum: Bu bir gaz lambası, bu bir çeşme. Ve bakışımın gücüyle onları günlük görünüşlerine indirgemeye çalışıyordum.
Sayfa 119 - can, 2022
Ben geçmişimi nerede saklayacağım? Geçmişinizi cebinizde saklayamazsınız; onu koyacak bir eviniz olmalı. Benim gövdemden başka bir şeyim yok; yapayalnız bir adam salt gövdesiyle anıları saklamaktan keyif alamaz. Anılar üzerinden geçip gider onun. Ama yakınmamalıyım: Sadece özgür olmayı istemiştim ben.
Sayfa 101 - can, 2022
şimdide olmaklıkEdebiyat
Geçmişim, uçsuz bucaksız bir delikten başka şey değil artık. Şimdi de tezgâhın yanında düşlere dalan şu siyah korsajlı garson kızla, şu ufak tefek adamcağızdan ibaret. Hayatımla ilgili bildiğim her şeyi, kitaplardan öğrendim gibi geliyor.
Sayfa 100 - can, 2022
Yeniden yürüyorum. Rüzgâr, bir vapur düdüğünün çığlığını getiriyor. Yapayalnızım ama bir kente inen ordu gibi yürüyorum. Tam şu anda, denizin üzerinde müzikle çalkalanan gemiler var; Avrupa'nın bütün kentlerinde ışıklar yanıyor; Berlin sokaklarında komünistlerle Naziler çarpışıyor; işsizler New York kaldırımlarını arşınlayıp duruyorlar; sıcak odalarda, makyaj masalarının karşısına geçmiş kadınlar kirpiklerini boyuyorlar. Ve ben burada, bu ıssız sokaktayım.
Sayfa 87 - can, 2022
Reklam