İyi şehir; iyi bir kütüphanede çalıştıktan sonra, iyi bir salonda, iyi bir tiyatro oyunu seyredebildiğin ve temsilin ardından güzel bir kafeye gidip sohbet edebildiğin şehirdir.
Zamanın ne başı ne de sonu vardı. Zaman yalnızca amatörler için, saat ve telefon kullanan, ilerlemek için büyük bir acele içinde olan insanlar için geçerliydi.
Altına tekrar çizelim: Kabiliyetleri tespit eden, çocukları ona göre yetiştirilen bir sistem kurmamız gerekiyor. Çok açık kim elitizmden, seçkinci eğitimden katiyen uzaklaşmamalıyız; çünkü Türkiye eğitiminin en büyük sorunu elitizmden uzaklaşmaktır. Hiçbir toplum yetenekli çocuklarını harcayacak lükse sahip değildir.