Neden bu kahrolası her gün gözyaşlarıyla yıkanıp , yüreği yaniklarin, çaresizlerin haykırışlarıyla ,inlemeleriyle kurulanıyor. Niçin ?
Öyle anlaşılıyor ki feleğin çarkı kırılmış; dünya hızla bir yerlere doğru yuvarlanıyor ....
Ve biz de bu hıza yetişmek zorundayız ...
Niçin ama?
Arkadaşları tarafından çokça eleştirilen,suçlanan o çaresiz insanın tepkisi, zamana karşı bir tepkiydi. Hangi zamana ? Kendisine ait olmayan, zorla kendisine dayatılan tutsak bir zamana. Zincirlenmiş zamana..
Öyle bir çağda yaşıyoruz ki çiçekler bereketli topraklarda, iyi yağmurlarla büyümek yerine çiçeklerden beslenerek büyümeye çalışıyor. Havai fişekler bile , onca güzelliklerine karşın toprağın kimyasından geliyor. Ama çemberi tamamlayıp gerçekliğe geri dönmeden çiçekler ve havai fişeklerle büyüyebilecegimizi sanıyoruz nedense.