Hamide Koçak
@HamideCakr
Müslüman oldukları için öldürülen zulmedilen tecavüz edilen Boşnak müslümanlarının yaşadığı dehşeti anlatan bir kitap, savaş bir insana ne kadar acı duygular hissettirebiliyorsa kitapta hepsi çok iyi dile getirilmiş , böyle bir zulüm karşısında insanlığın sessiz kalışı içler ürpertiyor , kitapta yaşanılan her acıya rağmen hep ümidin diri tutulması da ne yaşarsak yaşayalım nefes aldığımız sürece hayata bir yerlerden yeniden başlama zorunluluğumuzu gözler önüne seriyor.
Reklam
Kitabı okumaya başladığınızda ilk cümleleriyle sizi etkisi altına almaya başlıyor ve bir sonraki adımı hep merak ederek devam ediyorsunuz.Kitapta hep uçlarda yaşayan insanların nasıl ortak bir noktada buluşabileceğini gözler önüne seriyor. Meryem karakteri toplum tarafından dışlanan,sevilmeyen hor görülen biri ve kitap burada aslında toplumun ön yargılarını da ele alıyor.Profesör ise tam aksine sevilen, saygı duyulan, makam mevki sahibi iki karakterin ve bahsedilen diğer karakterlerin tek bir amacı var “mutluluk “ yani hayatta ne konumda olursak olalım makam , mevki, zenginlik fakirlik gibi sıfatların hiçe sayarak her insanın kendi imkanları çerçevesinde huzur ve mutluluğu bulma çabasında olduğunu anlatıyor ve kitap bittiğinde bir hüzün sarıyor…
Kitabı okumaya karar verdiğimde bu kadar etkileneceğimi tahmin etmemiştim doğrusu Steinbeck kitapta kısa cümlelerin altına o kadar güzel anlamlar yüklemiş ki okurken hayran olmamak elde değil o dönemde yaşayan bir ailenin şartlar kötü olmasına rağmen çocuklarının okuma yazma öğrenmesinin hayalini kurarak bu uğurda çaba göstermesi insanlığın dramına ışık tutuyor.
