dünyadan dünyayı biriktirdim,
ölümden hayatı.
cebirden şiir çoğalttım,
yanlışlığıma vardım:
cinnetime ARAF’ı yapan boşluğa.
uzandım uzun ince olmayan ZAMAN’a.
uzandım kendi keyifli boşluğuma, kendimden
kendimi biriktirdim. meğer
DEHR ile ZAMAN arasındaymış ARAF
değdim. yandı ve tutuştu cismim.
M. Kemal Sayar
İşim gücüm budur benim,
Gökyüzünü boyarım her sabah.
Hepiniz uykudayken.
Uyanır bakarsınız ki mavi.
Deniz yırtılır kimi zaman,
Bilmezsiniz kim diker;
Ben dikerim.
Dalga geçerim kimi zaman da,
O da benim vazifem;
Bir baş düşünürüm başımda,
Bir mide düşünürüm midemde,
Bir ayak düşünürüm ayağımda,
Ne haltedeceğimi bilemem
Orhan Veli Kanık
Ey ağaç; salmışsın köklerini en derinine
Sensin altını üstünü bilen.
Ben, en muhtaçlın, topraktan geldim,
Göğsümü yakan, ruhumu ısıtan mavi güneş,
Ben bu dünyada en çok yeşili sevdim,
Ey ağaç teselli arama, tasalanma boş yere,
Yağmurun derdine düşen
Meftun ile dönen benim,
Ben bu dünyada en çok maviyi sevdim,
Ne bu kibir bu ihtişam,
Şiir gibi bedenime işliyor sözlerin
Kanıma dokunuyor bestelerin
Kaya kartalları göç etmez derler,
Belki bu yüzden Doruklarda kayalara sevdalanışım
Belki bu yüzden eğilmedi başım dağlar yoldaşım.
Emin Ali Kalcıoğlu