Hamide Zeynep Uzunboy (@HamideZeynep) 1000Kitap'ta - 1000Kitap

“ Bugün oturdum ölümü düşündüm Kirli, acı bir su gibi yürüdü içimde Dokunduğum, gördüğüm her şeye sindi Ürperdim, korktum ve biraz şaşırdım Bugün oturdum ölümü düşündüm Yağmur altında ya da karanlıkta Bir başıma kalmış gibi. Sevgilim böylesine alımlıyken Güz kuşlarının güneye doğru akıp gideceği yol iyice belirmişken gökyüzünde Onarırken, sararken hayat çocukların incinmiş gülüşlerini Artık her park yeri bir apartman inşaatı Her sokak bir otomobil nehriyse de Bugün oturdum ölümü düşündüm Soğuk camlara dayayarak yüzümü Kuşağımın acısını, kefenlenen gençliğimizi Yaşayan ya da artık yaşamayan dostları Bugün oturdum ölümü düşündüm Örterek yüreğime kara bir tülü. Bugün oturdum ölümü düşündüm Kapkara bir gece penceremi dalarken Öleceğini bile bile karşı koymanın onurunu Yiğitliğin, özverinin, sevginin Arkadaşlarımın yüreklerinden çıkan özsuyunu.

Şiir

Hamide Zeynep Uzunboy

@HamideZeynep·

24.09.2025- Tanıdık Hisler

Hak şerleri hayreyler Zannetme ki gayreyler Ârif onu seyreyler Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler Hakk’ın olacak işler Boştur gam-u teşvişler Ol hikmetini işler Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler Deme şu niçin şöyle Yerincedir ol öyle Bak sonunu seyreyle Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler Hiç kimseye hor bakma İncitme, gönül yıkma Sen nefsine yan çıkma Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler Her dilde O’nun adı Her canda O’nun yadı Her kuladır imdadı Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler

Şiir

Geri İleri