Bir kapı kapanır kapanmaz diğerinin açılması hayatın kanunlarından biridir. Ama trajedi şu ki kapalı kapıya bakıp açık olanı görmezden geliyoruz.
Genellikle yaşamaktan çok gösteriş yapmakla ilgileniyoruz!
Gerçekten zeki insanlar mütevazıdır.
Milletimizi yok etmek isteyen fikri fikir saymıyoruz.
Ot yiyecek, yağ yakacak, çuval giyecek fakat yine ölmeyecek, yine hürriyetimizi ve istiklalimizi kaptırmayacak ve kurtarıp yaşatacağız!
Zenginlik ve gücüne güvenmiş, gelecekteki felaketleri öngörememişti. Kendi arzularını tatmin etme peşinde koştu. Göğün altındaki her şeyi kendi istekleri için kullandı.
Sarayları süsleyip donattı, yeni binalar inşa etti ve mevsimine bakılmaksızın halkı zorla çalıştırmaya devam etti.
İçi kin ve kıskançlık doluydu iftiracılar ve kötüler her zaman onun desteğini aldı ancak sadık ve dürüst olanlar hayatlarını bile zor korudu.
*Halk bu hayata katlanamadı ve ülke parçalandı böylece bütün ülkeyi yöneten imparator sıradan bir adamın elinde yok oldu.
**Bilge bir hükümdar fırsatı değerlendirdi, zayıflamış ve tehlike altındaki ülkeyi kurtardı!
Yiğittin, inanç doluydun, yapıcıydın
Sanatkârdın, denizler kadar engin;
Kimsenin görmediğini görürdü
Sevgiyle bakan gözlerin.
Dedin ki: Bu millet, bu büyük millet
Yüzyıllar boyunca geri kalmış;
Bu yurt, bu güzel yurt, bizim yurdumuz
Her yerinden yaralar almış.
Dedin ki: bir güzel savaşmalı, kurmak için yeniden
Bilgiyle, inançla coşkunlukla,
“Övün, çalış, güven!”