“Herkes kendisi için bir derstir, Plinius’a göre. Ve bu ders, insanın kendini yakından görmeyi bilmesiyle ilgilidir. Benim yaptığım, bildiklerimi söylemekten çok kendimi öğrenmekle ilgilidir. Dersim başkalarına değil, kendime. Ve bunları başkasına anlatmakla da kötü bir iş yaptığımı düşünmüyorum. Belki de bana yararlı olan bu iş, başkasına da yararlı olabilir. Sadece kendimle uğraşıyorum. Bu bir delilik de olabilir, ama farklı bir delilik; benimle başlayıp benimle bitiyor, kimseye bir kötülüğü yok.”
“Kendimiz sandığımızdan çok daha zenginiz;ama bizi oradan buradan alarak, dilenerek yaşamaya alıştırmışlar. Kendimizden çok başkalarından yararlanmaya zorlamışlar bizi.”
Bilgi, nar gibidir; dalından tek parça kopardığı bilginin tanelerine ulaşmak da öğrencinin meziyetidir. Öğretmen, eğittiğine verdiği tek bilginin çoğalışını her gördüğünde tatlı bir şaşkınlık yaşar...