Himmet Dağlı

I. BÖLÜM TAŞLAR UYANIYOR (kitâbeler) Yenisey 1930 MAVİ gökyüzü.. Parlayan, parlak bir güneş... Toprakta yarık halinde ilerleyen bir patika yolu.. Her yer taş parçası ve kurumuş bitki örtüsüyle kaplı. Geniş bir alanı dilimleyen nice akarsu kolları var bu kıtada. Kimi yerlerinde yükselen, başı bulutların içerisinde kaybolan dağlar, kimi yerleri gözün alabildiği kadar düz ve kurak toprak.. Asya..
Reklam
Sıradan bir kış mevsiminin şubat ayında, zemherinin bitiminde, gökyüzündeki bembeyaz kar bulutları, yerini gri renkteki yağmur bulutlarına bırakmaya hazırlanıyordu. Böylelikle, ortalığı kaç zamandır kavurup duran soğukların belini kıracak başka bir tabiat kuvveti kendiliğinden tezahür edecekti. Fakat beklenen yağmurlar çok daha sonraları gelecekti Anadolu’nun bu ücra köşesindeki köye.
Ama mevsimin hâlâ kış olduğunu bilmem niçin hatırlatıp durmaktayım kendime? Onun da üzerimdeki tesirinden bahis açacağım elbet. Bunu, karların o kırılgan dokusundan değil belki, ama zırhını çoktan giyinmiş çelik miğferli fırtınanın camlarımdaki son çığlıklarından yapacağım ahdim olsun ki!
Hayatı ucuza getirenler, başkalarına pahalı yaşamlar sunmakta tereddüt etmemiş kimselerdir.
Duygularımın kelimelere muhtaçlığı, onları hislerime aracı etmek istememle gün yüzüne çıkıyordu her seferinde.
Reklam