Himmet Dağlı
@Hamlet0007
Yazar
Reklam
Yürüyordum: açlıktan barsaklarım, içimde, kurtlar gibi dertop oluyordu. Gün sona ermeden biraz olsun yiyecek bulacağım hiçbir yere yazılmamıştı..
Sayfa 43 - Varlık
Zarife sonsuza dek gitmişti. Bir tecelliden arta kalan avuçluk sevgisiyle sonsuza dek kaybolmuştu.
Evet, üstü başı kir içindeydi ve cılız haliyle tazyikli su tabancasını güçlükle tutabiliyor, kendisinden daha kıdemlilerin yanında olmadık azarladı işitiyordu; lakin o her şeyden önce, bu dünyada Zarife'nin sıcaklığında demlenmiş tek kişiydi.
Fakat mazimin bir yerinde anlık bir bakışın vebalini taşıyorum omuzlarımda.
Reklam