Hamza karci
@Hamza010233
Allah için alçalanı Allah'u teala yükseltir....
Şu anda okuduğu kitap
Mutluluğun için
Secdelerde göz yaşı döktüm,
Alnım taşta, adın dilimdeydi.
Her duamın arasına ismini gizledim,
Yaşantın ismin gibi olsun diye
Kaderime niyet ettim.
Ben seni isterken
Kendimden vazgeçmeyi öğrendim,
Yunus’un dediği gibi
“Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz,”
Ben dünyadan geçtim,
Sen gönlüne kal.
Aşkı
Bir karşılık sanmadım hiç,
Aşk bendeydi,
Sen bilmesen de olurdu.
Zira Yunus der ki:
“Aşkın aldı benden beni,”
Benden giden sensen
Razıyım bu yokluğa.
Benim mutluluğum
Senin Rabbine yakınlığındı,
O yüzden secdede ağladım,
O yüzden seni
Allah’a emanet ettim.
Eğer huzurun
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben seccadeye yüz sürdüm, gözyaşım şahit oldu,
Gecenin en suskun yerinde Rabbimle konuştum.
Herkes uykudayken ben içimde gömülüyken,
Adımı değil, derdimi bilen O vardı… sen neredeydin?
Nefesim daraldı, göğsüm dünya oldu bana,
Bir “Ya Rab” ile tutundum hayata.
Cam kırıklarıydı sabrım, sustukça kanadı içim,
Canım canımdan taşarken sen yine neredeydin?
Ben incinmemeyi değil, incitmemeyi seçtim,
Her acıyı içime alıp susmayı öğrendim.
Kalbimle imtihan edildim, sabırla sınandım,
Ben böyle büyürken sen hangi taraftaydın?
Son beş yılda bir kez ağladım,
O da kader kılığında gelen sendin.
Bunca yıl gözyaşımı secdeye sakladım,
Bir damlası bile sana düşmedi… neredeydin?
Ben kula değil, Hakk’a yaslandım,
Gidenlere değil, kalanlara sabrettim.
Herkes yüz çevirirken ben secdede kaldım,
Rabbim yanımdaydı… sen yoktun, neredeydin?
Dünya sana hiçbir vakit yetmeyecek amca oğlu,
Nefs denizi tuzludur, içtikçe susatır.
Sakin ol…
Her sofra rızık değildir,
Yezid’in kurduğu masada doyan beden,
Hüseyin’in sofrasında uyanır ruh.
Gel, yükünü bırak eşiğe,
Bu kapı kilit bilmez, mühür tutmaz.
Bizde içeri alınan mal değil hâldir,
Mazlumun ahı pasaporttur,
Adalet en ağır kefedir.
Allah’ın kurduğu bu kainatta torpil yoktur,
Ne isim geçer yukarıda
Ne de soy sop hatır sayılır.
Bir tohum atarsın zamana,
Vakti gelince kader biçer hesabını.
Sanma ki zalimin gülüşü kazançtır,
O bir mühlet, bir imtihandır.
Hak, acele etmez ama unutmaz,
Er ya da geç
Herkes kendi ekmeğini yer.
O yüzden tarafını seç,
Zevke değil derde talip ol.
Çünkü Hüseyin’in dert sofrasında
Yanmak vardır ama kirlenmek yoktur,
Ve yanarak arınanlar
Ancak Hakk’a yakın olur.