Bazen "kendini kurtarmak" için kopmak gerekir, yani hem kaçmak hem de postu kurtarmak için; tehdit eden veya var olmayı engelleyen şeyden koparak kendini kurtarmak.
Kopuşun her zaman görünür olması, büyük bir gürültü koparması gerekmez; bazen aşikâr bir değişim olmadan boy gösterir, içsel kararlar, yeni yönelimler yoluyla, varoluşun artık hayatta olmayan kimi yönlerinin terk edilmesinde ortaya çıkar.
Ister biz tercih etmiş, ister maruz kalmış olalım, kopuşlar bize aittir. Aileden, arkadaşlardan, sevgiliden, ortamından kopmak; meslek, ülke, dil değiştirmek; belki de bağlardan çok kopuşlar bizi inşa eder.