Hiçbir yabancı gökyüzünü beni korumadı
Hiçbir yabancının kanatları yüzüme kalkan olmadı
Herkesın ortak kaderine tanığım
Ben o zamandan o yerden kurtulanım
Ölmek nasıl bir ansa yaşamak da bir an.Gözlerini kapar ve bütün gereksiz korkuların çözülüp gitmesine izin verirsin.Sonra sorarsın :Ben kimim?Haksızlığa uğrama korkusu olmadan yaşayabilseydim neler yapardım ?Hangi yollarda yürürdüm?Kısacası nasıl yaşardım ?
Derken aniden Sevgi ortaya çıkar ve şöyle der:”Bir köprüye doğru yürümekte olduğunu sanıyorsun , oysa bu köprü sadece sen onu seviyorsun diye var. Biraz soluklan ve gücünü toplayınca yeniden yoluna devam et, çünkü hedefin senin ona doğru gittiğini bilirse o da sana kavuşmak için koşacaktır.”