Gerçekten kendi olan bir kendiliğe geçebilmek ancak acı çekerek gerçekleşebiliyor. Bu acıyı çekmekten duyulan korku otoriteye boyun eğmeye götürüyor. Bu nedenle iktidar karşısındaki tutumumuz ne tür bir insan olduğumuzu da gösteriyor.
İnsanların coğu düşen bir yaprak gibidir, kapılıp gider rüzgarin önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner. Pek az kişi de vardır, yıldızlara benzer, belli bir yörüngede ilerler durur, hiçbir rüzgar varamaz yanlarına, kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşır.